Dinsdag, 31 maart 2009Filmploeg DWDD weggestuurd bij top
De cameraploeg van 'De Wereld Draait Door', een programma van de VARA, heeft vanmiddag zijn spullen moeten pakken tijdens opnames bij de Afghanistan-Top in Den Haag.
Na herhaaldelijk provocerend gedrag en enkele vermaningen werden zij uit het persvak gezet. Er blijken steeds vaker van dit soort zichzelf journalist noemende personen debiel gedrag te vertonen onder het motto; 'sensatie is ook nieuws'. Mijn mening daarover: Ga iets nuttigs doen. Maandag, 16 maart 2009Uiterlijkheden en plastic fantasticAls het van binnen een puinhoop is, gooien we het maar op het uiterlijk.Meer en meer wordt er van je verwacht een 'mode poppetje' zonder rimpeltjes en vetrandjes te zijn. Kortom, je moet perfect zijn. Dit beeld wordt meer en meer voorgespiegeld door gedrochten van designers die zelf nog niet met een tang aan te pakken zijn en het gevolg aan meelopers die hopen nog wat van de roem mee te pakken. Catwalk gratenhuizen, plastic smoeltjes, hooghartige nuffen en gefotoshopte gedrochten zijn het beeld dat men ons en onze kinderen voorhoud als 'hip' en 'in'. Natuurlijk uiterlijk, een vrouw met vormen en een gezond verstand tellen blijkbaar niet meer mee. Kinderen worden opgezadelt met complexen over het uiterlijk terwijl ze al zo kwetsbaar zijn als ze op de drempel staan van volwassenheid. Niet iemand die net niet perfect is is ziek, de mode-goeroes die pronken met hun mode op wanstaltige skeletten die men 'vrouw' noemt zijn ziek. En de vrouw die hun producten koopt is dom en helpt mee dat wat ze zo verfoeid in stand te houden. Hopend op een beetje aandacht om haar uiterlijk, terwijl het toch allemaal om het innerlijk ging, nietwaar dames? Vrijdag, 30 januari 2009Eerste levensteken in het nieuwe jaar
Hoest proest uch kuch, ...... griep.
Nou ja, ik zal u niet vervelen met de verhalen van een ziekbed, de misselijkheid, slapeloze nachten en de koorts. Het jaar begon goed, lekker druk en dan ineens .... kaklap en plat. Nadeel daarvan is dat je nergens meer zin in hebt, niets kunt, jezelf nog niet eens naar het toetsenbord slepen om een paar regeltjes te tikken. Ook je humeur wordt er niet echt beter op, op de momenten dat je helder genoeg bent om wat zinnigs van de wereld door te laten in de grijze massa die totaal verlamt lijkt. Iets zinnigs schrijven over de niet aflatende stuitende stroom aan arrogantie van de bankwereld, de totaal buiten de werkelijkheid getuigende acties van de arrogante ballen onder de kaasstolp van Den Haag en een kredietcrisis die haarscherp laat zien wie welke motieven heeft. Nee, mijn mening is al scherp genoeg, met griep, lusten ook de honden er geen brood meer van. Dus, ik hoop tot later in een beter lichamelijke conditie. Ps. 1 ding moet me nog van het hart, meedoen aan de staatsloterij? Van me lang zal ze leven niet meer, ze hebben voor de zoveelste keer laten zien wat een staatslot daadwerkelijk waard is. En wc-papier kan ik bij de super toch echt wel goedkoper halen. Woensdag, 24 december 2008Kerstmis een kerstboom halen
Het is bijna kerst en nu toch echt wel tijd om een kerstboom te gaan halen.
Dus op naar de schuur om de bijl te halen. Buiten is het wel een beetje koud, het vriest behoorlijk en er ligt een flink pak sneeuw. (Er staat een beetje wind, het is 5 graden boven nul en ik loop naar mijn auto op de parkeerplaats). Door de donkere nacht rijd ik naar het bos. Het ziet er een beetje spookachtig uit, maar hé, ik ben een grote vent, dus dat moet toch wel gaan lukken. (In mijn warme auto met dubbele airbag en veiligheidsgordels om, rijd ik samen met de kinderen over een goed verlichte weg, naar het tuincentrum). We stoppen midden in het donkere bos op een open plek en stappen uit. Gelukkig maar dat ik een forse pickup heb met sneeuwkettingen, anders waren we er nooit door gekomen. Er ligt wel een meter sneeuw. (Op de parkeerplaats zoek ik een plekkie en we stappen uit. Op weg naar de ingang nemen we een karretje mee voor de boom). Samen met de kinderen bagger ik door de sneeuw met de bijl op m'n rug. Op zoek naar een geschikte boom. Zodra we op een open plek een prachtige boom zien, pak ik de bijl en begin met het omhakken van het enorme gevaarte. Ik roep voor het vallen nog even 'timber' en met een plof valt de boom in de sneeuw. (Helaas ben ik een beetje aan de late kant en uit de rij overgebleven bomen kiezen we samen de mooiste uit die ik oppak en in het karretje zet). Na een half uur trekken en sleuren komen we eindelijk bij de auto aan en rijden voldaan en moe weer naar huis. (Ik duw mijn karretje door de gangpaden naar de kassa om een half uur in de rij te wachten en het geblér van vervelende kinderen aan te horen). Terwijl ik de oprit oprij wacht mijn schat al bij de deur. Ze heeft voor ons allemaal al lekkere warme chocolademelk klaargemaakt en binnen brandt een knapperig haardvuur. (De kinderen stuiven naar binnen nadat ik de auto op de parkeerplaats heb gezet. Ik zal de boom dus alleen naar binnen moeten brengen. Binnengekomen waarschuwt mijn vrouw me uit te kijken en geen rommel te maken met de naalden en de modder die om de pot van de boom zit. Een kop warme chocola ... ). Vol trots plaats ik de boom in de grote kamer en we staan er allemaal even bewonderend naar te kijken. (Het magere scharminkel dat door moet gaan voor een kerstboom, staat zo zielig boom te wezen, dat je je de gezichtjes wel kunt voorstellen). Moe maar voldaan plof ik in de fauteuil en leg m'n voeten lekker voor het open haardvuur om lekker bij te komen. (Ik krijg de opdracht om de stofzuiger te pakken en de rommel op te ruimen terwijl de kinderen onder aanvoerig van moeders, de boom optuigen, voor zover dat nog gaat). Een gelukkig kerstfeest en een gelukkig nieuwjaar! Dinsdag, 23 december 2008Kerst inkopen en de heren in het verkeer die toch geen dame blijken te zijn
Kerst, u kent dat wel, die vrolijke gezellige tijd vol met lichtjes, de warmte in huis en een gevoel alsof je van de hele wereld houdt.
Nou kan ik u vertellen dat dat laatste weer heel snel wordt rechtgezet door onze o zo aardige en behulpzame medemens. Inkopen doen is sowieso al een crime, maar met kerst lijkt het wel alsof het merendeel van de vrouwelijke bevolking in te kleine of te grote boodschappenautootjes nog voor de wereldondergang hun boodschappen binnen moeten zien te krijgen. Charmant zijn vrouwen achter het stuur al lang niet meer. De heer in het verkeer blijkt steeds vaker toch een echte man te zijn. Als ware bezetenen jagen ze hun autootje door smalle straatjes, drukken door en nemen geen rücksicht op wie dan ook. Van stress vertrokken koppies staren je net boven de stuurrand aan alsof je ze net van hun meest begeerde speelgoed hebt berooft, als je het lef hebt je voorrang op te eisen. Ja zelfs in de buurt van scholen gedragen ze zich als ware aso's en scheuren met een blinde blik over verkeersdrempels waar je maar 30 mag. Eenmaal op de parkeerplaats aangekomen duwen ze hun blikkies op de meest krankjoremme manier in te smalle vakjes en smijten de deur open zonder ook maar acht te slaan op de deuken en krassen die ze achterlaten in de auto van de ongelukkige buurman. Snel wordt een karretje geratst uit de rij en hup op naar het eerste gangpad van de super. Alsof de hele winkel leeg is duwen en trekken ze de piepende wagentjes door de paden, op zoek naar de koopwaar. Haastig en gejaagd, om dan plotseling volledig het pad te blokkeren op de plaats waar ze het schap en de inhoud bestuderen. Op een gemak en met een arrogantie ten opzichte van de winkelende medemens die aandringt om het pad vrij te maken, die zijn weerga niet kent. Heeft het blokkerende subject een bekende getroffen en een praatje aangegaan, vergeet het dan maar, je kunt net zo goed ter plaatse dood neervallen voor men van plan is om ook maar een millimeter opzij te gaan. Eenmaal door de paden en het inkooplijstje heen, vormt men lange rijen voor de kassa met een strakgetrokken bekkie en een chagrijn, die er van kilometers vanaf te lezen is. Even aanduwen als het niet opschiet is ook niet ongewoon, sta je daar en voel je opeens een scherpe pijn door je hielen als men achteloos het karretje nog meer eens een zet richting kassa geeft. Soms jeuken mijn handen, maar een venijnige blik achterom en een goed gerichte grauw doen wonderen, soms. Mij ontsnapt een diepe zucht als ik eindelijk weer veilig in mijn auto zit en op weg kan naar huis. Eindelijk voorbij aan de horde inkopers van het vrouwelijk geslacht. De ellende om van een parkeerplaats af te komen en de nu slenterende vrouwen op weg naar hun blikkie, zal ik u maar besparen, u snapt het wel. Kerst een hele fijne, en denk eens aan uw medemens, daar is het kerst voor, niet om overhoop gereden te worden in de jacht op meer en nog meer.
« vorige pagina
(Pagina 5 van 6, totaal 29 artikelen)
» volgende pagina
|
ZoekenCategorieënWeblogbeheerToon getagde bijdragen aanslag
algemeen asociaal balkenende basisinkomen belastingdienst belastingplan bezuinigen covid19 crisis de leugen dictatuur discussie duivels plan eu falen geblaat geloof gezondheidszorg ijdelheid immigranten immigratie kabinet kerst kort door de bocht kredietcrisis landbouw maatregelen meningen meningsvrijheid mensenrechten milieu milieumaatregelen pcr plastic fantastic politiek politiek bedrog regering rode kaart rutte standpunt standpunten stikstof tweets vaccinatie waanzin wouter bos |