De commissie Brinkman komt met een wel erg opmerkelijk voorstel om de 'noodlijdende' krantensector te helpen.
Een lager btw-tarief om uitgeverijen op internet te steunen en een heffing over het internetabonnement.
Want, zo de heer Brinkman:
de heffing kan worden gebruikt om de consument duidelijk te maken dat nieuws en nieuwsgaring niet gratis is.
Nu vraag ik u, wie biedt het nieuws gratis aan?
Juist, de kranten zelf. Zij bedachten een constructie waarbij nieuws online gratis aangeboden wordt en middels reclame, inkomsten gegenereerd.
Alleen gaat dat natuurlijk ten koste van de 'gedrukte uitgave'.
Het business-model is dus een flop geworden en wie mag dat gaan betalen?
Juist, u en ik.
Zo zit Nederland dus in elkaar, als ik als gewone man mijn bedrijf verlies doordat er geen inkomsten meer zijn, noemt men dat het risico van zakendoen.
Als een aantal minder slimme media-jongens een concept opzetten dat niet werkt en zij niet verder kunnen kijken dan hun neus lang is, wordt er een commissie opgezet met daarin vertegenwoordigers van diezelfde media en de uitkomst laat zich raden.
Aanvulling:
Minister Plasterk heeft afwijzend gereageerd op het voorstel van de commissie-Brinkman om internetaansluitingen te belasten om noodlijdende kranten te helpen.
Wel blijft de reeds gereserveerde 8 miljoen Euro staan.
We blijven dus betalen voor missers van bedrijven als de o zo zelfstandige kranten.
Voor mij geen abonnement meer, ik lever al genoeg in voor zakkenvullers en graaiers.
